De fazant en de productieve dag

16-02-2016 15:50:00


Een stuk vroeger dan het wakker worden van de vuilniswagen. In plaats van nog een half uur van de kalmte en mijn eigen wereld te genieten ben ik al snel uit bed. Makkelijke kleren aan, muts op. Tas op de rug en gaan. 

Binnen 3 minuten sta ik bovenop een duin. Het zand is bevroren maar de warmte van de zon is al te voelen. 

Lente, terwijl het 2 dagen geleden met de regen, kou en harde wind nog herfst leek. 
Regen, wind of zon. Het maakt niet uit. Met een grijns werk ik me de duinen op. Met een blij hoofd zwoeg ik door de wind.
Zonder er over na te denken weet ik wat ik vandaag ga doen. Al die dingen die op mijn planning staan zitten ergens in mijn hoofd. Terwijl ik naar boven klim, me door de duindoorn worstel of naar konijntjes kijk, kriebelt het. De zin om aan één van de dingen die ik nog wil doen te beginnen. 
    Experimenteren met stopmotion. In alle schrijfboekjes kom ik het telkens weer tegen. Plannen om daar wat mee te doen. Maar behalve de kommaarop uitdagingen waar ik een beetje gebruik maakte van het principe, deed ik er niet echt iets mee. Als vanzelf ging de tijd naar iets anders. Net zoals ik er nu als vanzelf mee begin. Testen, hoe het werkt, of dat wat ik denk ook kan en hoe ik het beste kan opslaan en renderen (AARGHHH!!@(). Het geeft me een beetje hetzelfde gevoel als toen ik voor het eerst een camera vast had. <3

De ideeën en wensen om het groener en meer lokaal consumeren makkelijker te maken. Het plan dat al lange tijd vorm kreeg in ons hoofd. Waar we het al tijden over hadden. Waar we over bleven nadenken, praten en dromen. Waarvan we flarden in boekjes schreven. Ineens was het daar. Uitgewerkt, duidelijk, makkelijk en concreet zodat het bijna alleen nog maar in elkaar gezet hoeft te worden.

Nog steeds volg ik mijn eigen ritme, of het nou werken, eten, slapen of lopen is.  


Deze week geen deadlines en afspraken met anderen. De week is vrij voor plannen en zelfontwikkeling. Om te experimenteren en een begin te maken alles onder eigen naam onder te brengen (bijna doei Übertés en ‘alles über’). Om eindelijk, nadat ik de keuzes gemaakt heb ook daadwerkelijk die projecten waar ik nu al blij van word eens uit te werken. 
De basis leggen om de verhalen die ik wil vertellen te gaan vertellen. Het begin om mijn nieuwsgierigheid naar bepaalde werelden, plekken, personen of levensstijlen te bevredigen. Mét het vooruitzicht van een goed podium. De goede en mooie website die Freddie en Carolina momenteel aan het bouwen zijn. Tessawiegerinck.com, geen gekke namen of aliassen, gewoon wie ik ben, wat ik doe, waar ik blij van word en waar ik voor sta.

Inclusief de grensgebieden die ik graag op zoek, de grote mond die ik heb, mijn schreeuw om een meer duurzame wereld. Maar vooral met een heleboel zorg, liefde, enthousiasme en aandacht.


Hoewel ik niet kan zonder de drukte van de stad, chaotische situaties, lange nachten en de hardste muziek. Hoewel ik hou van een heleboel mensen om mij heen, het werken met last minute opdrachten en strakke deadlines, besef ik me meer en meer dat ik op mijn best ben met een echt rustpunt, stil, klein en midden in de natuur.
 Zodat ik als vanzelf vroeg wakker word om mijn eigen wereld in te trekken. Niet genietend van de stilte en rust in bed om mijn plannen voor de dag te maken. Wel de stilte en rust van de natuur, waar ik lopend, tussen de vogelgeluiden en de geuren van het seizoen bedenk wat ik die dag eens zal doen. 

Gelukkig is het bijna maart. Dan kunnen we met ons mobiele huis inclusief werkplek op pad om gewoon die rust, natuur en stilte op te zoeken.