Op weg naar niemandsland

23-01-2016 15:47:00

Om daar een pad vrij te maken om in 2016 nog veel meer te kunnen gaan doen wat ik écht wil doen. Want ja, potver. Ik wil echt met niemand ruilen qua werk. Elk dag ben ik gelukkig met wat ik doe, met wie ik dat doe en voor wie ik dat doe.

Maar toch. Ik weet dat het nog veel mooier, veel meer en daardoor nóg veel leuker kan. Hoe? Door meer eigen werk te maken. Tijd voor een week ongestoord en keihard werken om dat waar te maken. Een hutje in niemandsland.



Een minuut rennen vanaf de zee. Waar ik ’s ochtends om wakker te worden een duik in neem.


Om vervolgens in 10 minuten met blauwe tenen en dode vingers terug te strompelen naar een warm bad, terwijl ik onderweg een kop koffie mee gris. Wanneer dan het leven weer terug is in mijn vingers is het tijd om de open haard aan te maken en te bladeren door één van de vele volgeschreven boekjes. Want donders, wat heb ik er veel gevuld. Vol met gekke fratsen, lyrische plannen, grootse wensen en simpelweg vette ideeën. Over shoots die ik wil doen, verhalen die ik wil vertellen, werelden waar ik binnen wil kijken, reportages die ik wil maken en manieren om de wereld een mooiere plek te maken. Ondertussen schrijf ik dan een nieuw krabbelboekje vol met alles wat ik tussen oude hersenspinsels vind én waar ik nog steeds enthousiast van word. In keurig nette lijstjes natuurlijk. Geordend, in categoriën. De dingen die ik maar moeilijk in een categorie weet te plaatsen zet ik gewoon overal neer. Precies zoals al die boekjes er toch al uitzagen.  Wanneer het dan een dolle boel en een groot feest in mijn hoofd is, waar de mensen uit de TBS kliniek me helpen de voedselverspilling tegen te gaan en waar mijn oma besluit boswachter te worden, ga ik lopen. Lopen in het niemandsland, door de duinen, langs de zee, tussen de vogelgeluiden en hopelijk door sneeuw. Met een muts ver over mijn oren terwijl de wind mijn wangen rood en koud maakt. Mijn camera om m’n nek om het mooiste uitzicht van de dag vast te leggen terwijl langzaam de feestresten in mijn hoofd worden opgeruimd.

Wat overblijft zijn de plannen en projecten waar ik door er aan te denken al huppelend richting het hutje ga.


Klaar om als een dolle de eerste plannen in het nieuwste boekje te schrijven. Projectplannen uit te werken en planningen te maken. Iedereen die mij een beetje kent begint bij de woorden projectplannen en plannen te gniffelen. En dat doe ik zelf ook een beetje. Al is het een beetje een ongemakkelijk gniffeltje. Hoewel ik als een dolle ga als er ad hoc dingen geregeld, opgelost en gedaan moeten worden, zo traag loop ik als het aankomt op in mijn eentje plannen schrijven en een planning maken. Toch wil ik in dit geval goed voorbereid aan de slag zodat ik een goede basis heb om deze projecten tot een mooi einde te brengen. Om dan daar binnen als een dolle aan de slag te gaan op die stabiele basis die staat. 

Daar komen jullie om te hoek kijken.


Wat zijn jullie beste tips voor het schrijven van projectplannen? Heb je misschien een voorbeeld plan voor me? Welke boeken moet ik lezen? Wat is een slimme manier om aan de slag te gaan? Wat moet ik echt niet vergeten? 

Veel van jullie zullen mij persoonlijk of online kennen. En omdat jullie waarschijnlijk andere dingen zien bij mij dan ik zelf zie ben ik ook heel erg nieuwsgierig naar wat jullie mij nou echt graag zouden zien maken. Wie weet is dat wel waar ik zo enthousiast van word dat ik daar als eerste mee aan de slag ga. Maar vooral geeft het me mooie informatie want wat jullie graag zouden zien van mijn hand is natuurlijk super waardevol voor mij als ondernemer en creatieveling. 

Ik ben benieuwd naar jullie tips en bijdrages. Geef jij me mijn zeis, zaklamp en zevenmijlslaarzen om dat pad in niemandsland begaanbaar te maken?


Je kunt mij deze gereedschappen en tips natuurlijk ook via mail sturen.