Zakken vol visitekaartjes

30-11-2015 15:43:00

“Nee, dat is niets voor mij, ik heb besloten alleen naar bijeenkomsten te gaan waar ik direct opdrachten vandaan kan halen.”

………

Ik begon te wiebelen, van de ene voet naar de andere.
“Oh....... ja”. Ik draaide een beetje, keek naar allerlei totaal niet interessante, ineens heel interessante dingen. Geen idee wat te zeggen.  Dat komt niet zo vaak voor, dat ik niet weet wat ik moet zeggen. Maar dit snapte ik daadwerkelijk niet.

Het was niet zo’n typisch sales-iemand. Niet zo iemand die je in de zakken van hun hippe krijtstreepjasje met zijn visitekaartjes ziet spelen.  Het was die leuke vlotte zelfstandig ondernemer die graag voor en met andere ondernemers werkt. 


Direct hoorde ik alle wijze lessen die ik in het begin van mijn ondernemerschap kreeg. Hoe ik hét juist wel moest doen. Wanneer netwerken zinvol was en wat ik vooral niet moest vergeten tijdens dat netwerken.  Daar ging ik. Nette kleding aan (hahahahaha), pakjes visitekaartjes bij me, vol goede moed om die interessant-voor-mijn-netwerk-mensen (waarvan ik vooraf natuurlijk gecheckt had wie ze waren) te spreken. Daar stond ik. In mijn nette, niet Tessa- kleding, zakken vol visitekaartjes van net ontmoet volk, gesprekken te voeren die me totaal niet boeiden. Oh ja, dat jasje en die visitekaartjes bleken handig, had ik wat te doen terwijl ik hard mijn best deed te luisteren naar die onmundig interessante verhalen. Ik snapte die mensen in hun hippe nette pak ineens wel. 

Nu zul je snappen dat dit totaal niet bij mij paste, ik was niet mezelf. Niet eens een klein beetje. Praten omdat het wel eens iemand kan zijn die me een goede opdracht kan geven vind ik net zo boeiend als onzinnige gesprekken over schoonmaken of bevallingen op verjaardagsvisites. 

Dat moest anders. Rot maar op met je zo moet je het doen.

Daar ging ik, in mijn verknipte bandshirt, rokje, panty met gat erin en daar onder mijn nog modderige gympen.


Alleen praten met mensen die me echt boeien. Dat was mijn voornemen. Mijn eigen visitekaartjes bleven in mijn zak en ik had geen zakken vol gekregen visitekaartjes die ik jaren later nog steeds overal in huis terug zou vinden.  Ik had het ook niet nodig, die zak met visitekaartjes om me wat te doen te geven terwijl ik interesse veinsde tijdens de verhalen van de verkopende ondernemer.  Dit was namelijk het moment dat één van de vele opschrijfboekjes uit mijn tas kwam. Omdat mensen interessante verhalen hadden waar ik graag meer over wilde weten. Omdat ze goede tips hadden waar ik echt mee verder kon. Omdat me connecties aangereikt werden waar ik echt wat aan had. Mensen die door dat gat in die panty en die modderige schoenen heen keken óf dat überhaupt niet eens zagen. Mensen die wel mijn liefde voor de fotografie zagen, die de liefde zagen voor de dingen waar ik echt heel blij van werd en daardoor als vanzelf ook enthousiast werden. Maar ook mensen die zich oprecht geholpen en gehoord voelden. Logisch, deze mensen hadden een boeiend verhaal te vertellen, maakten me enthousiast. Ze hadden een belangrijke missie, houden oprecht heel veel van hun vak of geloven daadwerkelijk in dat wat zij verkopen of doen. Geen mooi en gelikt verhaal maar echte mensen.

Die het niet uitmaakt hoe je er uit ziet maar wel wat je te vertellen of te vragen hebt. 


Logisch dat deze manier van netwerken (al vind ik de term dan eigenlijk ook nog steeds een beetje naar klinken) veel beter bij mij past én natuurlijk, uiteindelijk ook veel meer (passend) werk oplevert. Maar dan ook daadwerkelijk werk waar ik heel blij van word, wat bij me past (ja, dat snappen die mensen namelijk wel) en met mensen die bij mij passen. Dat komt omdat ik groei en met mij al die toffe mensen die ik als vanzelf tegenkom tijdens toffe evenementen en bijeenkomsten.

Met die reden zijn MirandaJonny en ik dan ook de ondernemersthee gestart. Omdat er veel ondernemers zijn die kennis of netwerk willen delen en hulp willen om hun plannen net wat concreter te maken. Vaak is het heel simpel, een kop koffie of thee, een fijne omgeving en doodgewone interesse in de mooie verhalen van enthousiaste mensen. Een andere blik of standpunt kan net even dat laatste ontbrekende stukje zijn. 

Als je dit nou wel mooi in de oren klinkt dan ben je aanstaande woensdag tussen 9 en 11 uur van harte welkom bij de ondernemersthee in Het Gouden Randje. Kom wanneer je wilt, ga wanneer je wilt. Drink (en eventueel eet) wat je zelf wilt of wat je zelf wilt of kunt missen. Eenheidsworsten vind je er niet maar zoals Agnes al schreef, die groeien niet en dan heb je niet zo veel aan dit soort fijne bijeenkomsten.